مهارت لذت بردن

چند روز پیش به شهر محلات رفتیم. ابتدا به آبگرم سری زدیم. یکی از اقوام به دلیل این که هوا گرم است از آمدن به استخر آبگرم منصرف شد. شاید  ابتدا من هم خیال می کردم که تو این هوای گرم استخر آب گرم چنگی به دل نمی زند. اما نمی دونم چطور شد که آب گرم را بر ماندن مواظبت از وسایل ترجیح دادم. نمی دونم آب رو گرم می کردند یا واقعاً آب اونقدر داغ بود. داغی آب به حدی بود که تا ساعات آخر هم حس می شد.

بعد از مدتی احساس گرما بیش از حد توانم بود. رفتم کنار پنجره باز استخر تا کمی خنک شوم. تا این که کنار سکو خوابیدم. پاهام درون آب بود و بقیه بدنم بیرون، روی سکو. باد خنک بیرون و داغی آب درون استخر با هم عجین شده بودند و احساس لذت عجیبی را به ارمغان می آوردند. احساسی که خیلی وقت بود از درک آن محروم بودم. خودم را سبک و بی وزن حس می کردم. در آن وقت هیچ فکر آزار دهنده ای در ذهنم نبود. راحتی محض تمام وجودم را تسخیر کرده بود.

شاید مدت ها بود فکر می کردم در این دنیا چیز لذت بخشی وجود ندارد. کمی تا حدی با صادق هدایت و کامو و ... هم رأی بودم. اما امروز فهمیدم می شود در اوج سختی ها، امور لذت بخش را درک کرد. فقط باید راه لذت بردن را دانست. لذت بردن در این دنیا مهارت می خواهد. شاید بتوان بدان دست یافت.

سلام 

خیلی  ناراحتم  چون   تو قرعه  کشی  عمره ی 

دانشجویی  اسمم  در  نیومد.

به نام خدای عرفات

روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزي است كه خداي سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا مي خواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براي آنان مي گسترد و درهاي مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روي آنان مي گشايد.

دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.

در اين روز حجاج بيت ا... الحرام با وقوف در صحراي عرفات با خداي خويش به مناجات مي پردازند و دعاي عرفه امام حسين(ع) را قرائت مي كنند.
مسلمانان نيز در گوشه گوشه اين كره خاكي در اين روز همه با هم نجوا كردند:
"خداي من، من به گناهانم اعتراف مي كنم، آنها را ببخش، منم كه بد كردم، منم كه خطا كردم، منم كه تصميم به گناه گرفتم، منم كه ناداني كردم."
مسلمانان با شركت در آيين پرفيض و ملكوتي دعاي عرفه، با ريختن اشك عشق، از معبود خود طلب عفو كرده و براي گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهي طلب مغفرت  می کنند. اما  من  نمی دونم امسال  چه  گناهی  کردم  که  از  شرکت  در  دعای  عرفه محروم  شدم . آخر  یکی  نیست  از  استاد  ما  بپرسه  کجای  دنیا  دیدی  که  روز عرفه  اون هم  ساعت  سه  بعد از  ظهر  واسه  دانشجو  امتحان  ترم  بگذارند ؟ شما  اگه توفیق  پیدا  کردید  واسه من  هم  دعا  کنید.

***

عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش مي پردازند و پس از برگزاري نماز ظهر و عصر به مكه مکرمه باز مي گردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت«عرفت» و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف مي كنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي مي دانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني« عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است.    

قربون کبوترای حرمت یا امام رضا

روی این گنبد طلا و قشنگ خانه ای دارم از شکوفه و نور خانه پاک و روشنی دارم زیر باران دانه های بلور زیر این گنبد طلایی هست صحن مردی که ضامن آهوست آه، گوش تمام مردم شهر پر موسیقی غریبی اوست دوست من! بگو که تا حالا چند دفعه به مشهد آمده ای؟ اشکی از چشم خسته ریخته ای؟ بوسه ای بر ضریح او زده ای؟ تا بیایی دوباره می شنوی عطر پاک گلاب، از هر سو می چکد قطره اشکی از چشمت باز با یاد ضامن آهو در هوا بوی بال پیچیده در زمین، عطر غنچه های دعا شهر مشهد همیشه لبریز است از صمیمیت امام رضا روز و شب، کار من فقط این است: حرف او، با پرنده ها گفتن پر زدن در نگاه گنبد نور زیر لب یا رضا رضا گفتن بالهایم پر از نوازش اوست چون شب و روز بر سر حرمم راستی خوش به حال من، آری بچه ها، من کبوتر حرمم ...

ولادت حضرت فاطمه ي معصومه(س) گرامي باد

شهادت امام جعفر صادق را به همه ی عزیزان تسلیت می گویم.

چه روزها كه يك به يك غروب شد  نيامدي       

                      چه اشك ها كه در گلو رسوب شد نيامدي

خليل آتشين نفس  تبر به دوش بت شكن       

                     خداي ما دوباره  سنگ و چوب شد نيامدي

براي ما كه خسته ايم ودل شكسته ايم نه        

                     ولي  براي  عده اي  چه خوب شد  نيامدي

تمام طول هفته را  در  انتظار جمعه ام         

                    دوباره  صبح ،ظهر ، غروب  شد  نيامدي

چه سخت می گذرد این لحظات، لحظاتی که باید در میان هزاران رنگ، رنگ انتظار را دید و با خود پیمان بست که رنگ دیگری بر خود نگرفت. می دانم که اکنون نه آنم که باید باشم ولیکن چاره ی درد خویش جز به انتظار نمی یابم که راهی دیگر نمی دانم. امید کم کم ازخانه ی دلم رخت بر می بندد و غم کاشانه می گزیند. نکند آینده همینگونه بگذرد که گذشته گذشت! این همان نامه ی قاصدِ دروغ پیشه ی شک است که می خواهد از درون رخنه کند و دیوار ایستاده در برابر غم را از درون فروپاشد که به ناگاه تمام آن فروریزد و لشکر سیاه غم خانه ی سفید دلم را

به رنگ خود سازد. کلمات، معنی احساس ها را به درستی نمی رسانند که آنها نیز رنگ تردید به خود گرفته اند، از بس که در قالب های گونه گون بر لوح سفید ریخته شده اند و هیچ یک راست نبود. گرداب غم، کم کم کشتی عقیده را به سوی خود می کشاند اما لنگر ایمان هنوز اجازه ی هلاک را نمی دهد. در میان این کشاکش، تَن می فرساید و روح به اضطرابی سخت دچار می گردد. ای خورشید، نیازمند پیغام های امید تو اَم. گاه گاه پرتوهای امیدت، خروشت را بر چهره ی ابر ها نوید می دهد و لیکن هنوز خبری نیست. مبادا آنقدر دیر کنی که دیگر نپایم

عید فطر بر تمام روزه داران رمضان مبارک

عیــد رمـضـان آمـد و مــاه رمـضـان رفت

صد شکر که این آمد وصد حیف که آن رفت

www.irLearn.com